Recepten

Meestal heb je voor een kopje espresso ongeveer zeven gram gemalen espressopoeder nodig. Afhankelijk van de soort, de maalgraad en de zetmethode kan dit echter variëren.
Hier geldt: probeer altijd een beetje uit. Bij een filterhoudermachine kun je aan de espresso-stroom heel goed zien of de hoeveelheid en de maalgraad kloppen: als de espresso eerst uit de uitloop druppelt en daarna een fijne straal wordt, is dat een goed teken voor een goed gezette espresso!

Met dezelfde hoeveelheid koffiepoeder als bij een espresso verschilt de ristretto alleen van zijn ‘grote broer’ door de kortere doorlooptijd. Daardoor wordt er, in plaats van de ongeveer 30 ml water die voor een espresso wordt gebruikt, slechts 20-25 ml gebruikt. Hij smaakt daardoor veel sterker dan een espresso en is bovendien bijzonder aromatisch.

In het Duitstalige gebied werd hij vroeger ook graag met slagroom in plaats van melk gedronken. Deze variant heeft echter niets te maken met de echte „Cappuccino italiano“.
Die laatste wordt bereid in een verhouding van één op één op één: gelijke delen espresso, melk en melkschuim. Vaak wordt hij geserveerd met een beetje cacaopoeder. Juist bij deze koffiedrank kun je je helemaal uitleven met latte art.

Deze espresso wordt ‘macchiato’, oftewel ‘gevlekt’, genoemd omdat er een scheutje warme melk en wat melkschuim aan wordt toegevoegd.

In tegenstelling tot de ristretto wordt de caffè lungo aangelengd met water. Je vult het kopje tot maximaal 50 ml espresso en krijgt zo een minder sterke drank. Hoe ‘lungo’ je hem maakt, is echter een kwestie van smaak.

Of ook wel koffie „op zijn Zwitsers“. In Zwitserland wordt hij trouwens vaak „Schümli“ genoemd vanwege zijn lichte crema. Verder drink je hem heel klassiek, zonder melk.

Wie het liever met melk drinkt, zit goed met een café au lait. Over de bereiding lopen de meningen echter uiteen. Soms wordt als basis voor de warme melk een verlengde espresso gebruikt, soms een dubbele, of zelfs een klassieke filterkoffie. Over het kopje is iedereen het echter wel eens: het moet een mooie, grote, Franse „bol“ zijn!

Hiervoor schenk je eerst een dubbele espresso in een groot kopje of glas en giet je er vervolgens hete melk bij. Er wordt zo min mogelijk melkschuim gebruikt.

Bij deze drank wordt de espresso ‘corretto’, oftewel ‘gecorrigeerd’, met grappa, sambuca, brandewijn of likeur. Of je hem op deze manier terecht als ‘gecorrigeerd’ kunt noemen, is echter aan iedereen zelf.