Arabica of Robusta?

Laten we met het belangrijkste beginnen: bij onze geliefde espresso gaat het ons natuurlijk vooral om de smaak. En juist hier lopen de wegen van Arabica en Robusta duidelijk uiteen. Maar het is ook belangrijk om te weten dat beide bonensoorten in verschillende kwaliteitsniveaus verkrijgbaar zijn. Niet alleen de soort bepaalt de smaak, maar ook de branding, de maalgraad en de zetmethode hebben een grote invloed op de ontwikkeling van het aroma.

Arabica-bonen staan bekend om hun verfijnde, vaak fruitige smaakprofiel met een milde zuurgraad en een zachte textuur. Ze bieden je veelzijdige, evenwichtige aroma’s en worden beschouwd als bijzonder licht verteerbaar.

Robusta bonen hebben daarentegen meer body en bitterheid. Ze smaken sterker, vaak met een aardse, nootachtige smaak en zijn perfect voor iedereen die zijn koffie het liefst sterk, vol en met veel crema drinkt.

Er worden vaak melanges en mengsels van de twee bonen gevonden die het beste van beide werelden combineren. De mengverhouding heeft natuurlijk een doorslaggevende invloed op de intensiteit en het karakter van de koffie.
Maar zoals altijd in de wereld van koffie: the proof of the pudding is in the eating! We laten je de belangrijkste verschillen zien, jij proeft je een weg door ons assortiment bonen en kiest dan jouw favoriet.

De teeltomstandigheden van Arabica en Robusta kunnen nauwelijks meer van elkaar verschillen. Arabica-planten komen oorspronkelijk uit het zuidwesten van Ethiopië en zijn echte liefhebbers van hoogte. Ze gedijen het beste in bergachtige gebieden vanaf zo’n 1000 m hoogte en geven de voorkeur aan gematigde temperaturen rond de 20 °C. Daardoor zijn ze weliswaar gevoeliger voor extreme weersomstandigheden, maar dat zorgt ook voor complexere aroma’s. Ze groeien langzaam en het verzorgen ervan kost veel moeite – maar juist dat waarderen kenners aan hun elegantie.

Robusta bonen doen hun naam eer aan: ze zijn robuust, beter bestand tegen hitte en droogte en gedijen ook goed in de laaglanden, vaak in direct zonlicht. De soort werd in de 19e eeuw ontdekt in Afrika. Hun planten zijn minder vatbaar voor ziekten en kunnen ook goed tegen hogere en schommelende temperaturen. Ze produceren een hogere opbrengst in een kortere tijd en zijn daarom economisch aantrekkelijker in veel teeltgebieden.

De twee verschillen ook in uiterlijk. De Arabica-boon is groot en plat en heeft, afhankelijk van de regio van herkomst, een meer of minder uitgesproken naadkromming. De robustaboon is daarentegen te herkennen aan zijn kleine, ronde vorm en rechte naad.

De twee variëteiten hebben echter één ding gemeen als het gaat om de teelt: beide variëteiten worden bij voorkeur met de hand geoogst. Dit is vriendelijker voor de bonen en garandeert dat alleen de rijpe vruchten in de mand belanden. Maar ook hier blijken Robusta bonen iets taaier te zijn. Ze kunnen gemakkelijk van de takken worden gehaald met een soort kam. Arabica vruchten worden meestal afzonderlijk van de struik geplukt. Dit is niet alleen omdat de bonen gevoeliger zijn en zelden tegelijk rijpen, maar ook omdat Arabica planten in bergachtige gebieden groeien die moeilijk te bereiken zijn met machines.